Wij behoren tot de rijkste van de wereld, maar zullen ontevreden blijven

Wij behoren tot de rijkste van de wereld, maar zullen ontevreden blijven

Stom hè… Zelfs na een salarisverhoging vinden we eigenlijk dat we nog steeds te weinig verdienen. Als iemand vraagt: “wie beschouwd zichzelf als rijk”, steekt niemand z’n vinger in de lucht. NIEMAND. En toch behoren wij tot de rijkste mensen op deze wereld. Hoe kan dat toch? Hoe rijk zijn we nou echt en waarom vinden we nog steeds dat we te weinig verdienen…?

Het geld in de wereld is niet eerlijk verdeeld

Of nou, nog beter gezegd: het geld is alles behalve eerlijk verdeeld. De rijkste 1% van de mensen bezit meer dan de helft van al het vermogen. En zo gaat dat ook met salarissen. Er leven ruim 700 miljoen mensen onder de armoedegrens van €1,60 PER DAG!! Als je dat neerzet tegen Bill Gates of Jeffrey Bezos, zitten daar werelden van verschil tussen. De spreker die in de zaal vroeg “Wie beschouwd zichzelf als rijk”, zette dat visueel neer. De armsten in deze wereld hebben 100% van de wereldbevolking boven zich die meer verdienen. De Bill Gates’ niemand. Waar zit jij dan op de die schaal?

Studenten in Nederland mogen zich niet arm noemen

De eerste vergelijking: studenten. Hoeveel procent van de wereldbevolking verdient meer dan een student? Volgens het CBS verdient een student ongeveer €925 per maand. De spreker rond het af naar €12.000 netto per jaar. Als jij €12.000 per jaar verdient, verdien jij meer dan 87% van de rest van de wereldbevolking!! Je zit dan als student, klagend dat je te weinig geld hebt, bij de 13% meest verdienende mensen.

Jan Modaal is zo slecht nog niet

Jan Modaal. Met een bruto inkomen van ongeveer €34.000 (netto zo’n €22.500) zit je in de 5% van de wereldbevolking die het meeste verdienen. Simpelweg met de Nederlandse Jan Modaal.
Verdien je zo rond de Balkenende norm (ongeveer €194.000 bruto), dan verdient slechts 1,1% van de mensen op deze wereld meer dan jij…

Waarom zijn we nooit tevreden met wat we hebben?

Daar gaat het dus mis… Want je kijkt nooit objectief naar wat je verdient. Je kijkt altijd met een vergelijkend oog. Hoeveel verdienen jouw collega’s? Hoeveel verdienen de buren? Ga jij meer verdienen, dan is de kans groot dat je daar ook je levensstandaard naar aanpast. Je gaat wat luxer leven, wat groter wonen en gewoon wat meer geld uitgeven. Je kan het tenslotte betalen en ook iedereen in je omgeving doet het. Uiteindelijk vergelijk je jezelf dus met de mensen om je heen.

Jouw referentiekader is de boosdoener

Tja, heel flauw. Als jij je gaat vergelijken met een dakloze, ben jij steenrijk. Maar dat doe je niet. Je vergelijkt jezelf met jouw gelijke. De buren, jouw vrienden en zo verder. En daar komt de evolutie erbij kijken. Want doordat jij je net iets minder voelt dan de rest, wil je graag meer. Door de evolutie zit er bij ons ingebakken dat we onszelf altijd vergelijken en altijd net een beetje extra willen. Net dat beetje extra waardoor het net een beetje beter wordt. Daardoor zijn we als mensheid ook zover gekomen. Maar daardoor zou je jezelf ook eens kunnen afvragen: is dat nog wel echt nodig?

Jouw rijkdom vergelijken moet je niet doen

Natuurlijk is het leuk als je hetzelfde kan doen als je buurman. Maar eigenlijk zou je dat niet moeten vergelijken. Geniet van het leven, zonder het met die van een ander te vergelijken. Want als je dat echt gaat doen, kom je er vanzelf achter dat het altijd nog heel veel beter kan. En dat terwijl de studenten hier in Nederland bij de 13% meest verdienende mensen van de wereld horen. We hebben het echt zo slecht nog niet. We moeten er alleen zelf nog even achter komen!

Wees dus tevreden met wat je hebt

Het is een hele kunst, maar tevreden zijn met wat je hebt is wel de key factor. Niet steeds meer uit willen geven, steeds meer willen verdienen en daarmee nog steeds ongelukkig zijn. Nee, zorg nou dat je gewoon de dingen doet die JIJ leuk vindt. Ga je wat meer verdienen? Heel fijn, maar ga het niet allemaal meteen uitgeven. Mijn hele weg naar financiële onafhankelijkheid is gebouwd op het principe dat ik juist NIET steeds meer uit ga geven. Ik blijf gewoon doen waar ik zelf tevreden mee ben. Alles wat ik extra ga verdienen, spaar ik op en laat ik renderen. Juist door daar de vicieuze cirkel te doorbreken, kan je uit dan ‘hamsterwiel’ stappen. Niet steeds een beetje meer verdienen, steeds een beetje meer uitgeven en vervolgens weer een beetje willen verdienen omdat je nog meer wilt. Nee, een beetje meer verdienen en hetzelfde uit blijven geven. Dat levert uiteindelijk een heel groot bedrag op waarmee ik uiteindelijk van plan ben eerder te kunnen stoppen met werken. Eigenlijk door gewoon al tevreden te zijn met wat ik al heb.

Meer weten?

Een groot deel van deze blog heb ik met informatie uit een filmpje van de universiteit van Nederland. Dat filmpje vind je hieronder. De spreker geeft nog wat extra voorbeelden hoe wij onszelf nu (kunnen) vergelijken met de mensen om ons heen. Wil je ook eens weten hoeveel jij verdient in vergelijking met de rest van de wereld? Dat kan je hier terugvinden. Let erop dat je wel je netto jaarinkomen in moet vullen.

6 gedachten over “Wij behoren tot de rijkste van de wereld, maar zullen ontevreden blijven”

  1. Tja het is oneerlijk verdeeld in de wereld!
    Als de 25% aller rijksten de helft van hun vermogen aan de aller armsten zouden uitdelen, zou er geen echte armoede meer bestaan in de wereld.

  2. We hebben het hier inderdaad niet slecht, maar de vergelijking gaat wel een beetje scheef als je alleen kijkt naar inkomen (of vermgen, wat vergelijkbaar is met inkomen). Je hebt namelijk nog de koopkracht. Van 10k inkomen per jaar kan ik Nederland niet rondkomen. In heel veel andere, armere landen wel. Als je dat effect meeneemt gaat het nog steeds erg goed in Nederland hoor, maar wordt het wel iets minder extreem denk ik.

  3. Dat vroeg ik mij ook af of de uitgaven waren meegerekend, maar die reactie was niet geplaatst. Ik ga er vanuit dat een gemiddelde student inderdaad een hoger inkomen met hogere vasten lasten heeft, t.o.v. iemand in een ontwikkelingsland.

  4. Herkenbaar artikel. Het past ook een beetje bij Nederland, altijd meer willen hebben en ontevreden zijn. In Nederland gaat werken voor het leven. Terwijl er ook landen zijn waar het leven voor gaat en werken minder belangrijk is. Aan de ene kant goed dat we ons altijd willen verbeteren en niet snel tevreden zijn. Dat heeft ons ver gebracht als klein landje. Maar ook wel een slechte eigenschap dat we niet snel tevreden zijn. Hierdoor kunnen we minder genieten van het hier en nu.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.